W eða V

Þegar New York Times, setti Vestmannaeyjar á lista yfir 52 mest spenndi áfangastaði í heiminum, ekki fyrir svo löngu síðan, notuðu þeir íslenska orðið Vestmannaeyjar, ekki Westman Islands, upp á enska tungu. Það er því miður orðin lenska að enska, eða búa til nýtt nafn, á staði sem heita góðum og gildum íslenskum nöfnum. Reynisfjara heitir nú allt í einu the Black Beach, Fellsfjara við Jökulsárlón, Diamond Beach, og Skólavörðustígur í miðborg Reykjavíkur, the Rainbow Street. Meira að segja heyrði ég í sumar fyrir norðan, (erlendan) fararstjóra kalla Herðubreið, Broad Shoulder Mountain. Hann var ekki að reyna vera fyndinn. Þegar gengið er um miðborg Reykjavíkur, er búið að enska, eða afbaka nöfn á verslunum og veitingastöðum. Íslenskan er á hröðu undanhaldi. Eigum við að spyrna við fæti, eða láta tungumálið, sem svo sannarlega gerir okkur að þjóð, hverfa? Icelandic Times, Land & Saga fór niður í miðbæ, og tók myndir af skiltum og stöðum, en flestir staðir, heita í dag enskum nöfnum, jafnvel rakarastofur, og verslanir fyrir Íslendinga, nota oftar en ekki ensku, sem sitt tungumál.