Reykjavík á sér langa sögu; lengri en öll byggð ból landsins, því samfelld byggð hefur verið lengur í Reykjavík en á nokkrum öðrum stað á Íslandi. Í Kvosinni, sem nú er Aðalstræti, reistu fyrstu landnámsmennirnir hjónin Hallgerður Fróðadóttir og Ingólfur Arnarsson sér bæ, árið 874. Það var þó ekki fyrr en á 18. öld sem tók að myndast vísir af þorpi, og eftir Móðuharðindin 1783, voru biskupsstólarnir á Hólum og Skálholti, fluttir til Reykjavíkur og Dómkirkjan reist. Í lok 19. aldar, þegar Alþingi var endurreist var ákveðið að flytja það frá Þingvöllum til Reykjavíkur, nær eina þorpsins á landinu, með fleiri en tvöhundruð íbúa. Árið 1800 búa í Reykjavík 455 manns, fimmtíu árum seinna árið 1850 búa 1.149 í Reykjavík. Árið 1900 eru 5.802 íbúar í höfuðborginni, nær einn af hverjum tíu Íslendingum. Fimmtíu árum síðar, árið 1950 er íbúatalan komin í 55.980, og um 40% þjóðarinnar býr í höfuðborginni. Í dag (2025) búa 148.221 í höfuðborginni, en það bjuggu 111.345 í Reykjavík fyrir aldarfjórðungi, árið 2000. Hátt í þrír af hverjum fjórum íbúum landsins býr í Reykjavík og nærliggjandi sveitarfélögum. Reykjavík hefur breyst mjög mikið á síðustu árum og áratugum til hins betra. Miðbærinn, er einstakur í fallegri haustbirtu, sem mætti okkur nú í byrjun september.
Ljósmyndir/Texti : Páll Stefánsson
Reykjavík 09/09/2025 – A7C R : FE 2.8/100mm GM
